FFF5 | Rabih Mroué / ΣΤΕΓΗ
menu

FFF5 | Rabih Mroué

So Little Time

Onassis Fast Forward Festival 5–Athens


15-16 ΜΑΪ 2018
21:00
Μικρή Σκηνή
60 λεπτά
Στα αραβικά με υπέρτιτλους στα αγγλικά και τα ελληνικά
Πώς «κατασκευάζεται» ένας ήρωας; Ο διεθνώς καταξιωμένος δημιουργός από τη Βηρυτό επανέρχεται στη Στέγη με μια διαφωτιστική και χιουμοριστική περφόρμανς-διάλεξη γύρω από τους πλαστούς εθνικούς μύθους. Ή, αλλιώς, η νεότερη ιστορία του Λιβάνου μέσα σε 60 λεπτά.
Έναρξη Προπώλησης Φίλων & Γενικού Κοινού: 19 ΑΠΡ 2018, 12:00
Κανονικό: 7 €
Μειωμένο, Φίλος, Παρέα 5-9 άτομα: 6 €
Παρέα 10+ άτομα: 5 €
Ανεργίας, ΑμεΑ, Συνοδός: 4 €

Ομαδικές κρατήσεις στο groupsales@sgt.gr
Βηρυτός, Πλατεία Μαρτύρων: ο πιο γνωστός δημόσιος χώρος και το πλέον αμφίσημο τοπόσημο της πόλης. Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα σε ποιον πόλεμο αναφέρεται το αγαλμάτινο σύμπλεγμα των μαρτύρων. Σε έναν Λιβανέζο μάρτυρα αναφέρεται και ο Ραμπί Μρουέ στο πρόσφατο αυτό έργο του. Αλλά όχι ακριβώς μάρτυρα: σε έναν πολίτη που έγινε ερήμην του μάρτυρας.

Πώς «κατασκευάζεται» ένας μύθος; Το So Little Time μάς καλεί να εξετάσουμε πώς η πολιτική προπαγάνδα δημιουργεί μάρτυρες και τι συμβαίνει όταν επέρχεται η αποκαθήλωσή τους. Προκάλεσε μεγάλη αίσθηση όπου παίχτηκε –από το Παρίσι (Φεστιβάλ Φθινοπώρου) μέχρι τη Βηρυτό (Sharjah Biennal)– η πρόσφατη αυτή περφόρμανς-διάλεξη που δίνει η σταθερή συνεργάτιδα του Μρουέ, Lina Majdalanie.

Διατρέχοντας τους εμφύλιους πολέμους, τις φονικές συμπλοκές και τις ολέθριες πολιτικές στη Μέση Ανατολή –Λίβανο, Συρία και Παλαιστίνη– από το 1971 μέχρι σήμερα, ο Μρουέ εξιστορεί πώς ένας άνθρωπος αναγορεύτηκε σε ήρωα, έγινε άγαλμα στην πλατεία και ζωντανό –πλην όμως πλαστό– μνημείο. Μολονότι διατείνεται ότι τα πρόσωπα και οι καταστάσεις του έργου του ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα, η μυθοπλασία του είναι ένα διαολεμένα ευφυές πρόσχημα για να δούμε την αλήθεια πίσω από τα fake news και τα fake images. Ή, αλλιώς, τη νεότερη ιστορία του Λιβάνου σε 60 λεπτά.

 
ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΡΑΣΗ
Τρίτη 15 Μαΐου | Στα αγγλικά, με διερμηνεία στα ελληνικά
Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τον Rabih Mroué και τη Lina Majdalanie
Συντονισμός: Κάτια Αρφαρά, Καλλιτεχνική Διευθύντρια Θεάτρου και Χορού της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση

συντελεστές

Συγγραφή & Σκηνοθεσία: Rabih Mroué
Ερμηνεύει η Lina Majdalanie
Συνεργαζόμενοι συγγραφείς: Yousef Bazzi και Lina Majdalanie
Σκηνογραφία: Samar Maakaroun
Γραφικά & Βοηθός Σκηνοθέτη: Abraham Zeitoun
Βοηθός έρευνας: Andrea Geissler
Μετάφραση στα αγγλικά: Ziad Nawfal και Joumana Seikaly
Μετάφραση στα ελληνικά: Βασίλης Δουβίτσας
Μουσική: Kari’atal-funjan - Abdel Halim Hafez (σύνθεση: Mouhamad Al Mouji, στίχοι: Nizar Qabbani)
 
Μια παραγωγή του Rabih Mroué, σε συμπαραγωγή με το HAU – Hebbel Am Ufer (Βερολίνο), την Μπιενάλε του Βισμπάντεν, το Festival d'automne (Παρίσι) και το Théâtre de la Bastille (Παρίσι).

Με την οικονομική υποστήριξη της Ομοσπονδιακού Πολιτιστικού Ιδρύματος της Γερμανίας.

διαβάστε περισσότερα

«Ο Λιβανέζος καλλιτέχνης που ηγείται μιας δημιουργικής επανάστασης.» Με αυτό τον τίτλο έχει χαιρετίσει το CNN τον Ραμπί Μρουέ, έναν από τους κύριους εκπροσώπους της γενιάς καλλιτεχνών που υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες του 15ετούς εμφυλίου πολέμου στον Λίβανο (1975-90), ενηλικιώθηκαν κατά τη διάρκειά του και έχουν ως άξονες στη δουλειά τους την αποδόμηση των κατασκευασμένων αφηγήσεων, το δίπτυχο «συλλογική και προσωπική μνήμη», την ανάδειξη της παραχάραξης της Ιστορίας και της υποχρεωτικής λήθης ως τακτικές της πολιτικής προπαγάνδας. Στην ίδια γενιά συγκαταλέγονται, μεταξύ άλλων, οι Akram Zaatari, Joanna Hadjithomas & Khalil Joreige, Walid Sadek, Lamia Joreige, Walid Raad κ.ά.

«Θέλω να δω» δηλώνει η Catherine Deneuve και ο Ραμπί Μρουέ γίνεται ο «οδηγός» της, συμπρωταγωνιστώντας στη διακεκριμένη ταινία Je Veux Voir (Θέλω να δω, 2008) των Joana Hadjithomas & Khalil Joreige, ένα ιδιότυπο χρονικό του ανήσυχου βλέμματος της Γαλλίδας σταρ στο ρημαγμένο τοπίο της Βηρυτού.

Με την ιδιότητα του εικαστικού/σκηνοθέτη, ο Ραμπί Μρουέ έχει δει έργα του να εκτίθενται σε σημαντικές διεθνείς εικαστικές διοργανώσεις: dOCUMENTA (13) στο Κάσελ, CA2M Centro de Arte Dos de Mayo στη Μαδρίτη, The ICP Triennial, MoMA στη Νέα Υόρκη , Centre Pompidou στο Παρίσι, SALT στην Κωνσταντινούπολη κ.α.

Είναι η τρίτη φορά που ο Ραμπί Μρουέ συνεργάζεται με τη Στέγη. Η αρχή έγινε το 2014, με τις δύο παραστάσεις που παρουσίασε στο πλαίσιο του 1ου Fast Forward Festival: τη διάλεξη-περφόρμανς Pixelated Revolution (2012) που ξεκινούσε με τη διαπίστωση ότι «ο συριακός λαός φιλμάρει τον ίδιο τον θάνατό του» (στα κινητά του τηλέφωνα) και το ιδιότυπο «οικογενειακό» πορτραίτο-διάλεξη Riding on a Cloud για τη ζωή του αδερφού του, ο οποίος τραυματίστηκε στον Λίβανο το 1987 από αδέσποτη σφαίρα. To 2017, o Μρουέ ήταν ένας από τους συνεργαζόμενους συγγραφείς στο site-specific πρότζεκτ Heterotopia του Akira Takayama στον Πειραιά, στο πλαίσιο του 4ου Fast Forward Festival.

Για τη σχέση του Ραμπί Μρουέ με τις πολιτικές της αφήγησης διαβάστε τη σχετική συζήτησή του με τον Anthony Downey εδώ.

Ο εικαστικός καλλιτέχνης Rabih Mroué, ηθοποιός και σκηνοθέτης Ραμπί Μρουέ γεννήθηκε το 1967 και ζει στο Βερολίνο. Είναι συνιδρυτής του Beirut Art Centre (Βηρυτός), τακτικός αρθρογράφος στο TDR: The Drama Review (Νέα Υόρκη) και θεατρικός σκηνοθέτης στο Münchner Kammerspiele (Μόναχο). Την περίοδο 2013-14 ήταν εταίρος στο διεθνές ερευνητικό κέντρο "Interweaving Performance Cultures" του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου (Freie Universität).

Η Λιβανέζα ηθοποιός Lina Majdalanie, σκηνοθέτρια και θεατρική συγγραφέας υπήρξε μέλος του Home Workspace Curricular Committee του λιβανέζικου οργανισμού Ashkal Alwan (2012-15). Από το 2008 έως το 2013 δίδαξε στην Ανώτατη Σχολή Τεχνών και Design στη Γενεύη. Τη σαιζόν 2009-10 διετέλεσε επίσης εταίρος στο διεθνές ερευνητικό κέντρο "Interweaving Performance Cultures" του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου (Freie Universität).
Έχει παρουσιάσει, μεταξύ άλλων, τα έργα: Lina Saneh Body-P-Arts Project (διαδικτυακό πρότζεκτ, 2007· και εγκατάσταση, 2009), Someone Must Have Been Telling Lies About Me (βίντεο εγκατάσταση, 2008), Appendice (2007), I Had A Dream, Mom (βίντεο, 2006), Extrait d’Etat Civil (2000).

χορηγίες / συνεργασίες

Χορηγός μετακινήσεων

Χορηγός φιλοξενίας

Επίσημος ιατρικός υποστηρικτής

Με την υποστήριξη